Waiting for Beckett

Kontynuując wątek teatru absurdu wypada powiedzieć kilka słów na temat Samuela Becketta. Stereotypowo kojarzony z dramatem "Czekając na Godota", był autorem również całego szeregu utworów prozaicznych, takich jak np. trylogia: Murphy (1938), Molloy (1951) i Malone umiera (1951). W utworach Becketta, zarówno teatralnych jak i nowelach głównym bohaterem jest cierpiący człowiek, często paradoksalnie nieświadomy swojego cierpienia (niewygody, choroby, starości, powolnego umierania). Wg krytyki teatralnej, Beckett wprowadził całkowicie nowe reguły struktury dramatu, powszechnie jest uważany za najbardziej wpływowego dramatopisarza współczesności. W 1969 roku autor otrzymał Nagrodę Nobla za nowatorskie utwory w prozie i dramaty. Komisja zaznaczyła, że pomimo głębokiego pesymizmu jego utworów, autor zawarł w swojej twórczości niebywałą miłość do ludzkości. Pewnie dlatego nazwy jego sztuk takie jak "Czekając na Godota", "Szczęśliwe dni", "Ostatnia taśma Krappa" ciągle widzimy na afiszach teatrów XXI wieku.

Teatr .