Nagrody

Właśnie w chwili, kiedy trzeba było pod wpływem warszawskiego Sezonu Teatru Narodów skonfrontować własne i cudze doświadczenie teatralne zwłaszcza w dziedzinie sztuki aktorskiej, przyszła wiadomość, że nagrodami ministra kultury wyróżniono w tym roku wyjątkowo wielu aktorów. Ściśle - dziewięciu: od najstarszych do najmłodszych. Wchodzili oni na scenę teatralną kolejno w latach 1914, 1929, 1943, 1945, 1946, 1950, 1956, 1960, 1968, wyróżniono wszystkie współpracujące teraz pokolenia teatralne, nie tylko i nie tyle aktorów, ile aktorstwo polskie. Tak wiec i od strony teatru (międzynarodowego) i od strony polityki kulturalnej (naszej) płynie zgodna zachęta do refleksji nad sztuką aktorską. Widać coś jest w powietrzu. I nawet wiadomo, co: rosnący na całym świecie i z niebywałą szybkością prestiż sztuki aktorskiej. Ewolucja prestiżu sztuki aktorskiej odbywała się równocześnie, od protestanckiego potępienia i zakazu, przez katolicką tolerancją rozrywkowego rzemiosła. i podziw dla zręczności i talentu niektó-rych, aż do uznania najpierw aktora za artystę, a potem aktorstwa za dziedzinę sztuki. Ten ostatni stopień ewolucji osiągnięty został dopiero współcześnie, najpierw za sprawą ruchu umysłowego i artystycznego (zwanego w historii teatru Wielką Reformą).

Teatr .